Actualiteit
Prins Filip stelt persvrijheid in vraag
Prins Filip heeft het zich veroorloofd twee journalisten terecht
te wijzen omdat hun redacties (De Morgen en VTM) negatief verslag
hadden uitgebracht over zijn handelsmissie in Zuidafrika.
Volgens prins Filip is het misplaatst een kritische mening te uiten
over een aanstaande koning, te meer omdat het paleis zich niet kan
verdedigen. De prins dreigt er dan ook mee journalisten die zich
schuldig maken aan onvoldoende gehoorzaamheid, niet meer ten paleize
te ontvangen.
De Republikeinse Kring stelt vast dat de kroonprins ondanks de vergevorderde
opleiding die hij van jongsaf heeft gekregen, nog steeds niet begrepen
heeft dat persvrijheid een fundamenteel principe is en dat persvrijheid
pas een zin heeft als je ook gezagdragers kunt bekritiseren.
De Republikeinse Kring merkt op dat de zwijgplicht van het paleis
in deze zaak zoals in de zaak-Laurent als iets onrechtvaardigs wordt
gepercipieerd en voorgesteld.
De Republikeinse Kring herinnert eraan dat er een staatsvorm bestaat
die het staatshoofd toelaat, en het zelfs ertoe aanmoedigt, zich
vrij uit te drukken tegenover de pers. In zo'n staatsbestel kan
ook het toekomstige staatshoofd zich vrij uitdrukken, te meer omdat
niemand met zekerheid kan weten of die persoon ooit staatshoofd
zal worden. Die staatsvorm noem je een republiek.
63 % monarchisten: laten we het post-Albert-tijdperk al voorbereiden!
Le Soir verwijst vandaag naar een opiniepeiling uit Le Soir Magazine
van 24 januari. Volgens die peiling zijn 63 % van de Belgen voorstander
van het behoud van de monarchie.
Ongelooflijk. Een aantal jaar geleden gaven opiniepeilingen maar
20 % republikeinen aan. Vandaag zou dus ruim 37 % van de bevolking
uit republikeinen of - laten wij fair spelen - uit onverschilligen
bestaan.
De Republikeinse Kring kan politici, die hun republikeinse gedachtegoed
alleen binnenskamers durven toegeven, dus enkel aanraden naar buiten
te treden. De monarchie is geen taboe meer. De tijd dat alleen een
handjevol intellectuelen het voor de republiek opnam, is voorbij.
De republiek gaat vooruit. Hopelijk zullen onze politici niet de
laatsten zijn die dit beseffen.
De Republikeinse Kring drukt de hoop uit dat dit in de media zijn
neerslag zal vinden. Wanneer mogen we uitzendingen met "Republic
watchers" verwachten?
Laten we het post-Albert-tijdperk actief inluiden!
Enkele bedenkingen bij het proces in Hasselt
De Republikeinse Kring drukt zijn verbazing uit
over volgende feiten:
Procureur des konings Erwin Steyls verzette zich tegen de aanhoring
van prins Laurent omdat geen passend ceremonieel voorzien was. De
Republikeinse Kring verheugt zich erover dat rechter Christine Coopmans
dat onzinnige argument weigerde te volgen.
In de Hasseltse rechtbank hangt er nog steeds een kruisbeeld van
eerbiedwaardige proporties. Wij dachten dat zulks onmogelijk was
sinds de kruisbeelden al jaren geleden in naam van de scheiding
van staat en kerken uit de Belgische rechtbanken moesten worden
verwijderd. Dat die scheiding door een ostentatief katholiek koningshuis
vermoeilijkt wordt, verontschuldigt niet alles...
Opnieuw werden schoolkinderen gedwongen een lid van het koningshuis
met vlaggetjes toe te wuiven in plaats van op school te blijven
om er hun verstand, hun kritische zin en hun burgerzin te leren
scherpen.
Laurent kan als getuige gehoord worden
De Republikeinse Kring drukt zijn tevedrenheid uit over het feit
dat de minister van justitie in extremis, via een koninklijk besluit
dat door de koning onmiddellijk werd getekend, de aanhoring van
Laurent van Saksen-Coburg als getuige mogelijk heeft gemaakt.
Het is immers onvoorstelbaar dat prins Laurent niet op de hoogte
zou geweest zijn van werken die in zijn villa werden uitgevoerd
of zich geen vragen zou hebben gesteld over de manier waarop die
werken gefinancierd werden. Het gaat over essentiële vragen
in het proces dat maandag in Hasselt van start gaat. De aanhoring
van prins Laurent was in die zin volkomen logisch en het blijft
de vraag waarom die niet vroeger heeft plaatsgevonden. De Republikeinse
Kring kan enkel vaststellen dat de jongste zoon van de koning in
deze zaak niet als elke andere burger werd behandeld.
Ironisch genoeg is het de koning die er in zijn kersttoespraak moest
aan herinneren dat niemand boven de wet staat. De koning gaf blijk
van strategisch verstand, in tegenstelling tot de vele vrijwillige
vazallen van de monarchie, die niet begrepen dat ze door de prins
te allen prijze te willen verdedigen, uiteindelijk de monarchie
zelf in gevaar brachten. Voor de Republikeinse Kring is hierdoor
eens te meer bewezen hoeveel macht de koning heeft: velen hebben
op zijn teken gewacht voordat ze hun plicht deden.
En ten slotte: de Republikeinse Kring verheugt er zich over dat
de zaak-Laurent aanleiding geeft tot een welkom debat over de legitimiteit
van de dotaties en tot de onthulling van de omstandigheden waarin
het KINT werd gesticht. De enige functie van dat instituut bestond
er immers in Laurent een officiële werkzaamheid te geven als
"expert" met een bescheiden vergoeding van 1 miljoen Belgische
frank per maand.
Persmededeling documentaire RTBF
De Republikeinse Kring is verbluft over de reacties op de rtbf-nepuitzending
over een Vlaamse secessie. Wat oorspronkelijk een tv-grap was (van
goede of van slechte smaak, daar moet elkeen zelf over oordelen)
dreigt een politieke kwestie te worden. Enkele bedenkingen:
- Het overheersende discours beweert dat er niet met Belgische instellingen
(dus natuurlijk ook met de monarchie) of met communautaire vragen
mag worden gesold, alsof dit een taboe was. De Republikeinse Kring
herinnert eraan dat enkel de wil van het volk de grondslag van een
staat vormt, en dat geen enkel taboe mag rusten op welke kwestie
ook, dus ook niet op de toekomst van het land. We vinden het ongehoord
dat Elio Di Rupo als socialist bij ons weten de enige was die het
niet pikte dat de koning "ook maar ter sprake werd gebracht".
Enkele stichters van het Belgische socialisme draaien zich om in
hun graf.
- De Republikeinse Kring verbaast er zich over dat Leterme en Di
Rupo het thema separatisme op elk van hun partijcongressen aansnijden
maar het misplaatst vinden wanneer journalisten dit op hun manier
doen. Niemand werd bedrogen, na een half uur al werd bekendgemaakt
dat het om een fictie ging. Integendeel, het geheel was meer een
oefening in kritisch denken, want wie andere kanalen raadpleegde,
merkte al snel dat er alleen op rtbf-tv sprake was van een Vlaamse
secessie.
- In de rtbf-uitzending gingen "Belgicisten" voor het
koninklijk paleis demonstreren. Volgens de Republikeinse Kring zou
het Parlement een meer geschikte plaats geweest zijn.
De Republikeinse Kring hoopt ten slotte dat de commotie die hieromtrent
ontstond geen aanleiding zal geven tot een politieke lynchpartij
die zeker in het nadeel van de persvrijheid zou zijn.
Een konkelfoezende Laurent ?
Laurent van Saksen-Coburg zou geprofiteerd hebben van valse facturen
ten bedrage van 175.000 EUR (7 miljoen BF), opgesteld door de Zeemacht.
De Republikeinse Kring wenst nader in te gaan op enkele aspecten
van de zaak.
Op geen enkel ogenblik heeft de onderzoeksrechter het nodig geacht
de instemmende begunstigde van de valse facturen, zij het als getuige,
te ondervragen. Volgens het Hasseltse parket was dat niet nodig
want "Villa Clémentine is in het bezit van de Koninklijke
Schenking". Waaruit blijkt dat een ambtenaar of een magistraat
van de Staat diensten of producten illegaal in ontvangst mag nemen,
als ze maar geleverd worden in een gebouw dat aan de Staat toebehoort.
De Republikeinse Kring drukt zijn ontsteltenis uit ten opzichte
van deze groteske argumentatie. Hoe is het immers mogelijk een onderzoek
op een ernstige manier af te sluiten zonder de huisbewoner te ondervragen
die van de wanpraktijken profiteerde?
Wij willen hierbij ten stelligste tegen de houding van het parket
protesteren. Wij zien dit als een nieuw teken van onderworpenheid
van onze instellingen aan de monarchie. Eens te meer onttrekt Laken
zich aan criteria van gerechtigheid en politieke moraal die op iedereen
toepasbaar (zouden moeten) zijn. Of het nu om snelheidsovertredingen
dan wel om valse facturen gaat: al zal hij nooit de troon bestijgen,
de zoon van de koning mag blijkbaar niet voor het gerecht verschijnen,
ook niet als getuige. De Republikeinse Kring drukt de wens uit dat
onze magistraten en politici alles in het werk stellen om een einde
te maken aan zulke Ancien-régime-praktijken.
De Republikeinse Kring drukt eveneens zijn verwondering uit over
de geur van vazaliteit die in de pers rond deze zaak hangt. De media
lijken het erover eens dat "de prins op de hoogte was"
en zelfs "vragende partij" maar dat "hem niets ten
laste wordt gelegd" (sic). En maar hameren op de hachelijke
levensomstandigheden van de prins, die van het vaderlijk paleis
toen een "magere" 75.000 BF per maand kreeg. De Republikeinse
Kring vindt dat 75.000 BF een correcte uitkering is voor iemand
van wie de professionele prestaties nogal onduidelijk blijven, en
verwondert er zich over dat sommigen een "duwtje in de rug"
van maar liefst 7 miljoen BF nodig achtten!
Leve de Republiek!
Qui veut la peau du prince Philippe?
Het was weer zover op rtbf: in de reportage-reeks "Question
à la une" draaide het deze keer rond de vraag "Qui
veut la peau du prince Philippe?" (Wie wil de huid van prins
Filip?). En natuurlijk luidt het simplistisch antwoord zoals altijd:
de Vlaamse separatisten, en alléén zij, hebben het
op Filip gemunt, omdat ze willen dat België barst. Dat er onder
de republikeinen ook Belgischgezinde Vlamingen en Franstaligen zijn,
lijkt de rtbf te zijn ontgaan. Zo is het toch zoveel eenvoudiger:
aan de ene kant de boosaardige-Vlaamse-separatisten-en-republikeinen,
aan de andere kant de goedaardige-Franstalige-Belgischgezinden-en-dus-monarchisten-uit-puur-rationele-overwegingen.
Het Prins Filip Fonds zal weer tussenbeide moeten komen om de gemeenschappen
van dit land te verzoenen...
Open brief aan de Post: “MijnZegel”
Beste Post,
Sinds eind 2005 biedt u ons de mogelijkheid om via u postzegels
te maken volgens een motief naar eigen keuze en dit voor een prijs
die bijna het dubbel is van een gewone postzegel. Als republikeinen
verwelkomen we dit nieuws met een oprecht genoegen, aangezien we
op iedere brief telkens genoodzaakt zijn het hoofd van Albert II
te kleven. En ja, we vallen telkens terug op de bloemetjes en andere
rurale motieven, we hebben ons zelfs goedmoedig neergelegd bij rustieke
landschappen met een kerkje, maar toch: de mogelijkheid onze briefwisseling
te verzenden met een afbeelding die een afspiegeling is van onze
overtuiging, eerder dan die van de zogenaamde meerderheid van Belgen,
maakt het waard om de vinger van de knip te halen !
Waren er niet de kleine lettertjes, en deze konden niet duidelijker
zijn. Alhoewel “Alles mogelijk is met MijnZegel” is
er de uitzondering dat “De Klant er zicht toe verbindt dat
deze illustratie (…) geen enkel element bevat met een religieuze,
politieke, filosofische of etnische strekking”.
Uw neutrale houding strekt u tot eer. Maar zou u deze niet eerder
toepassen op uw eigen zegels, en deze te verdelen zonder een element
“met een religieuze, politieke, filosofische of etnische strekking”?
Om te beginnen kunt u ons verlossen van postzegels met een lid van
de koninklijke familie, want logischerwijs, als republikeins een
politieke strekking is, dan is monarchist dat evenzeer.
Anderzijds zitten er in onze postkaarten meerdere motieven van
republikeinse postzegels (raadpleegbaar op http://www.crk.be/N/cartes_postales_N.php),
waarvan we u graag de realisatie toevertrouwen.
Zonder twijfel dat u uw gestelde principes ter harte neemt, kennen
we u in volle vertrouwen onze vriendelijke republikeinse groeten
toe,
Nadia Geerts, voorzitster van de Republikeinse Kring
Sam Touzani
Michel Mombeek
Claude Boumal
Nicole Lahaye
Roger Goddin
Françoise Cambie
Michel Smet, fonctionnaire
Didier Coeurnelle
Henry Dupont
Paul Van Langenhoven
Raymond Bruyer
Claude Semal
Henry Landroit
Christian Castiau, Président du cercle rationaliste "la
Fraternité" de Morlanwelz
Eric Luna
Christian Haccuria
Olivier Crasset
Vincent Robeyns
Jacques Culot
Pierre Letawe
Isabelle Beaurain
Jean-Marie Dehan
Yannick Bauthière
Guy Julien
Bernard Blairon
Jean Morren
Ivan Fox, comédien
Lise De Henau, comédienne
Martial Demunter
Sonia Lefebvre
Ouardia Derriche
Frédéric Tilquin
Serge Monsieur
Francis Delmotte
Nathalie Cahay
Jean-Marie Dermagne
Philipp Bekaert
Francis Schwan
Alain Lafère
Interview van Frank Stappaerts met Philipp Bekaert op Radio Eén
(29 mei 2006)
(...)En dan nu de Republikeinse Kring. De Republikeinse Kring
ontstond op 1 januari 2000 als tegendraads burgerinitiatief, na
het huwelijk van Filip en Mathilde, om een debat over republiek
en monarchie op gang te brengen. We zijn nu ruim zes jaar later
en aan Philipp Bekaert, woordvoerder van de Kring, vroegen we of
ze in dat opzet geslaagd zijn. Zijn er aanzetten tot een maatschappelijk
debat? Philip Bekaert:
Wel ik denk dat je inderdaad steeds meer hoort over de rol van
de monarchie en of die rol moet blijven wat ze momenteel is, dan
wel of die rol moet aangepast worden aan de vereisten van de moderne
tijd. Dus ik denk inderdaad dat er een maatschappelijk debat is
tot stand gekomen. Nu of dat aan de RK te wijten is of niet, of
te danken is, is natuurlijk een andere vraag.
Er zijn nogal wat spanningen tussen monarchie en democratie,
maar als nu de meerderheid van het volk de monarchie wil behouden,
dan is er toch geen vuiltje aan de lucht!
Volgens mij is er wel een vuiltje aan de lucht, namelijk je hoort
dat inderdaad heel vaak dat democratie betekent wat het volk wil.
Nu dat moet je ook een beetje nuanceren. Democratie is natuurlijk
de wil van het volk, maar niet alleen en heel belangrijk is ook
hoe die wil verwoord wordt, tot stand komt, en wie die wil formuleert.
Zo zou ik zeggen dat democratie bepaalde princiepen inhoudt die
gerespecteerd moeten worden. Je hebt onder andere legitimiteit,
dus politieke macht moet legitiem zijn, dat betekent dat iedereen
die wordt onderworpen aan een bepaald gezag mee moet kunnen beslissen
of bepalen wie dat gezag bekleedt en iedereen die gezag bekleedt
moet over dat gezag verantwoording afleggen. Dat is een legitimiteitsprincipe.
Dan heb je een ander element van de democratie, dat is pluraliteit
en evolutie. Democratie aanvaardt pluraliteit en evolutie. Wij zijn
niet één! Wij veranderen constant. Individueel, wij
veranderen constant van mening, maar ook maatschappelijk, het corpus
van kiezers verandert constant. Er sterven mensen en elke dag zijn
er nieuwe mensen kiesgerechtigd. Dus dat maakt dat de mening van
het volk om legitiem te zijn regelmatig opnieuw gepeild moet worden.
Dus een beslissing is pas democratisch als die beslissing regelmatig
aan een nieuwe beslissing kan onderworpen worden. In die zin kun
je een monarchie amper democratisch noemen want er is maar één
keer over beslist en sinds 1830 of ’31 geven we het toeval
van de genen gewoon carte blanche. Dan heb je een derde element
van de democratie, dat is periodisering van het gezag, dat is een
beetje het gevolg van het vorige element, van evolutie en pluraliteit.
Dus de monarchie symboliseert eenheid en continuïteit, volgens
mij zijn dat totalitaire illusies, dat bestaat niet. Dus je vertrekt
beter van een realistische kijk op de maatschappij, dus pluraliteit
en evolutie, en als gevolg daarvan moet het gezag periodiseren,
dus je moet regelmatig de mening van het volk vragen om te weten
wat het volk denkt want het volk verandert constant. En de algemene
voorwaarde of omstandigheden waarin wij leven veranderen ook constant.
Dus dat moet allemaal geperiodiseerd worden. Dan heb je ook de scheiding
der machten natuurlijk. Ik herinner eraan dat de koning in België
betrokken is, grondwettelijk betrokken is bij de drie verschillende
machten. Ik ga hier geen details geven want dat zou misschien een
beetje te lang zijn, maar dus als je de grondwet leest zie je dat
hij deel uitmaakt van de executieve, van de legislatieve, van de
wetgevende macht, én van de rechterlijke macht. En dan heb
je natuurlijk ook als democratisch principe de vrijheid van meningsuiting.
Majesteitsbelediging bestaat nog altijd in België, dat is maar
een detail, maar het feit dat je zoveel zwaarder word gestraft als
je de koning beledigd, dan als je om het even welke andere burger
beledigt, stoort mij een beetje laten we zeggen.
Je noemde daarnet een aantal basisvoorwaarden waarmee de monarchie
in strijd is, maar daarnaast zijn er toch ook nog andere argumenten
dacht ik!
Ja inderdaad, de monarchie is volgens mij in strijd met de Universele
Verklaring van de Rechten van de Mens. Artikel 1 van die verklaring
zegt: alle mensen worden vrij en gelijk in waardigheid en rechten
geboren. Dat lijkt mij duidelijk! Er is zelfs nog duidelijker, artikel
21 zegt het volgende: eenieder heeft het recht om deel te nemen
aan het bestuur van zijn land, rechtstreeks of door middel van vrij
gekozen vertegenwoordigers. Het lijkt me evident dat de monarchie
daarmee in strijd is. En artikel 21 van de Universele Verklaring
van de Rechten van de Mens zegt verder: eenieder heeft het recht
om op voet van gelijkheid te worden toegelaten tot de overheidsdiensten
van zijn land. Ja, tot die overheidsdiensten behoort volgens mij
het ambt van staatshoofd. En er staat nog in artikel 21 van de Universele
Verklaring van de Rechten van de Mens de wil van het volk zal de
grondslag zijn van het gezag van de overheid, deze wil zal tot uiting
komen in periodieke en eerlijke verkiezingen. Ja die periodiciteit
die heb ik al vermeld en die heb je in de monarchie dus niet. Dus
volgens mij kan je inderdaad stellen dat de monarchie in strijd
is met een aantal basisprincipes van de Universele Verklaring van
de Rechten van de Mens. Nu je moet weten dat België die Verklaring
heeft geratificeerd en een aantal andere verdragen heeft geratificeerd
waarin de principes van de Universele Verklaring van de Rechten
van de Mens in rechtsvorm zijn gegoten. Dat is voor ons zo danig
een probleem, voor ons republikeinen bedoel ik, dat wij al twee
jaar nu een, elk jaar op 1 mei, een petitie indienen en herindienen,
elk jaar opnieuw, bij het Europees Parlement om de afschaffing te
vragen van de monarchie op het hele grondgebeid van de Europese
Unie. Onze argumentatie is louter juridisch. Wij zeggen dus kijk,
de monarchie, het monarchisch principe is in strijd met de Universele
Verklaring van de Rechten van de Mens. Wij vragen dus niets meer
dan ons recht!
Nochtans lees je vaak en hoor je vaak dat de koning heerst,
maar niet regeert. Met andere woorden, het staatshoofd zou geen
macht hebben!
Het staatshoofd heeft in België grondwettelijk vrij weinig
macht. Ik zou zeggen vrij veel als je niet vergeet dat die persoon
eigenlijk niet verkozen is. Dus voor een niet-verkozen politicus
heeft de koning heel veel macht. Onze koning heeft bijvoorbeeld
meer macht dan de Duitse Bondspresident. Let wel ik heb het niet
over de Bondskanselier, maar over de Bondspresident, dus het officieel
staatshoofd van Duitsland. Wel de koning van België heeft meer
prerogatieven dan die man die in Duitsland verkozen is. Dat lijkt
mij heel problematisch. Dat is dan zijn grondwettelijke macht. Maar
de koning beschikt ook nog over andere soorten macht, ik denk bijvoorbeeld
aan zijn invloed, aan wat er achter de schermen gebeurt. Het probleem
in verband daarmee is dat wij enkel kunnen vermoeden wat er achter
de schermen gebeurt want we zien maar het topje van de ijsberg.
Ik denk aan zaken zoals de abortuskwestie, ik denk aan de pogingen
van het paleis om het euthanasiedossier te torpederen, ik denk aan
de zaak Opgrimbie, ik denk aan de druk op justitie in het proces
rond de vier van Butare, die twee nonnen denk ik mochten niet veroordeeld
worden volgens het paleis, ik denk aan verschillende dingen, die
men hoort en die dan heel snel weer in de doofpot worden gestoken.
Je leest er over in de pers en dat verdwijnt dan heel snel weer
uit onze kranten. Maar op basis van die paar dingen die wel verschijnen
kan je vermoeden dat er een heleboel andere dingen gebeuren die
wij niet zien en waarvan we nooit iets zullen horen. En dat lijkt
mij dus problematisch!
Nu kan ik me beslist voorstellen dat er nogal wat mensen meegaan
met je republikeinse argumenten, maar zeggen ze dan, wij zijn monarchist
om pragmatische argumenten. De monarchie beschermt ons tegen nog
ergere kwalen!
Ja, met die ergere kwalen veronderstel ik dat je het separatisme
bedoelt. Dat is inderdaad een argument dat wij heel vaak horen dat
de monarchie het laatste bindmiddel is van België en dat België
zonder monarchie niet zou kunnen voortbestaan. Nu ik heb persoonlijk,
ik spreek nu niet in naam van de Republikeinse Kring, ik spreek
gewoon in eigen naam, ik heb persoonlijk helemaal niets tegen België,
dat moet duidelijk gezegd worden. Mijn vader was Vlaming, mijn moeder
is Franstalig, ik leef en spreek in drie talen eigenlijk. Dus ik
heb zeker niet tegen België op cultureel vlak en zelfs politiek,
behalve dan wat de monarchie betreft. Maar mijn antwoord op dat
soort argumenten is: kijk als België niets anders meer heeft
om samen te blijven dan een feodale instelling, dan kunnen we de
boel even goed scheiden. Als België wel andere goede redenen
heeft om samen te blijven, dan hebben wij andere goede redenen en
hebben we dus de monarchie niet nodig. Dus hoe je het wendt of keert,
dat argument van de monarchie als bindmiddel van België lijkt
mij volstrekt absurd want ik zou zeggen België is het bindmiddel
van de monarchie, dat wel. Als er geen België meer is, is er
geen monarchie. Maar als België in staat is om voort te bestaan,
want om een staat op te richten en om een staat in leven te houden,
heb je meer nodig dan een monarchie. En als dat voor België
bestaat, als die andere goede redenen om een staat in leven te houden,
bestaan, dan zal België heel zeker blijven bestaan. Als die
goede redenen niet bestaan, dan kun je natuurlijk de vraag stellen
over het nut om een staat, een kunstmatige staat, nog een paar jaartjes
even kunstmatig in leven te houden. Dan moet je dat democratisch
proces accepteren en zeggen kijk, België was een kunstmatige
constructie die niet kan overleven. Nu dat is mijn mening niet,
maar dat zal de toekomst uitwijzen.
Ik zou zeggen: voor dat ik Belg ben ben ik vooral democraat. Dat
lijkt mij veel belangrijker! De grenzen van die republiek zijn voor
mij een secundaire vraag of een vraag van secundair belang. Ik herhaal,
voor dat ik Belg ben, ben ik eerst en vooral democraat.
Tot zover nog Philip Bekaert van de Republikeinse Kring. En
wie meer informatie wil over de Republikeinse Kring, die kan terecht
op www.crk.be
En daarmee zijn we aan het eind van HVW. Samenstelling en presentatie
waren van FS. De tekst van dit programma kun je bestellen bij de
Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging, Lange Leemstraat 57, 2018 Antwerpen,
tel.: 03/ 233 70 32. En over enkele dagen vind je de tekst ook op
www.h-vv.be
bron: http://www.vrijzinnighumanisme.be/
De monarchie en de taalgrens
Een tijdje geleden maakte Josy Dubié in de nieuwsbrief
van CRK de opmerking dat het voor de Vlamingen een ergernis is dat
de koningen en prinsen van dit land zo slecht Nederlands spreken.
Dat is natuurlijk zo, al moet men er rekening mee houden dat het
Frans nu eenmaal hun huistaal is (en wie kan hun dat kwalijk nemen?)
en vooral dat de leden van de monarchie niet uitblinken door intellectuele
vaardigheden. Veel erger is dat sinds enige tijd de monarchie steeds
vaker partij kiest voor de Franstalige partijen, soms achter de
schermen, op andere momenten openlijk. Enkele maanden geleden voelde
premier Verhofstad de noodzaak om openbaar Prins Filip te bekritiseren
om zijn uitlatingen over de Vlamingen toen hij op reis was in China.
Maar over de uitlatingen van Albert II houdt Verhofstad zijn mond.
Onze premier was er zelfs trots op dat Albert hem feliciteerde omdat
de Franstalige partijen gewonnen hadden in het conflict omtrent
de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Dat wil zeggen dat Albert
(in het gezelschap van de premier) de grondwet met voeten trad.
De grondwet staat immers niet toe dat de Franstalige partijen privileges
krijgen die de Vlamingen niet hebben. Zo mogelijk nog krasser was
de felle uitval van Albert II tegen de Vlaamse partijen die bepaalde
bevoegdheden gesplitst willen zien. Zelfs in Franstalige milieus
werd deze uitval bekritiseerd. De adjunct-hoofdredacteur van “Le
Soir”, Luc Delfosse, schrijft in zijn krant dat de koning
geen politieke uitspraken mag doen. En hij vraagt de Franstaligen
zich voor te stellen hoe zij zouden reageren als de koning de houding
van de Brusselse regering inzake de nachtvluchten op Zaventem zou
bekritiseren, of als hij in het openbaar de Walen de schuld zou
geven van hun economisch verval.
Het is dus niet te verwonderen dat steeds meer stemmen opgaan aan
beide zijden van de taalgrens om de monarchie een louter protocollaire
functie te geven (een stap die op langere termijn kan leiden tot
de afschaffing van de monarchie). Een recente peiling over de populariteit
van het hof toont een brede kloof tussen Vlamingen en Franstaligen.
De peiling werd uitgevoerd door VTM en RTL-TVI. Op de vraag “Voelt
u zich nog verbonden met de monarchie?” antwoordde 68 % van
de Franstaligen ja, slechts 38 % van de Vlamingen antwoordden ja.
Bijna 2 op 3 Vlamingen vinden dat Filip niet bekwaam is. 82 % van
de Franstaligen vinden van wel (gegevens uit de Standaard). Nu moet
men peilingen altijd met een korreltje zout nemen wat betreft cijfers
en percentages. Maar de tendens is ongetwijfeld correct. Bij de
peiling over de vraag of Leopold III na de Tweede Wereldoorlog opnieuw
zijn functie mocht opnemen, zegde Wallonië in ruime meerderheid:
nee. De meerderheid van de Vlamingen antwoordde toen ja. Vandaag
is de houding van Vlamingen en Franstaligen ten opzichte van de
monarchie duidelijk omgeslagen.
Willy Courteaux
De paus en de koning
Dat de koning met gans zijn familie een privébezoek wil
brengen aan de paus is zijn zaak. Als staatshoofd moet hij echter
weten dat hij ook koning is van de niet gelovigen. Dergelijk bezoek
moet dan ook niet uitvoerig in de pers uitgesmeerd worden. Het zal
dan ook geen toeval zijn dat uitgerekend op het zelfde ogenblik
Paus Benidictus er op aan dringt om het geloof uit de privésfeer
te halen. Welke parlementair durft hier vragen over stellen , of
zal dit opnieuw door Herman Decroo verboden worden ?
Piet Wittevrongel
Flupke en de media
De laatste tijd (maart 2006) is er nogal wat heisa geweest rond
de vraag of Flupke (alias Filip van Saksen-Coburg) nu al of niet
de capaciteiten heeft om via de media zijn rol van vertegenwoordiger
des vaderlands te spelen. Het lijkt er soms op alsof de monarchie
wel degelijk onder vuur ligt.
Maar als men willekeurig iemand aanspreekt over de mogelijke afbouw
van de monarchie, blijkt steevast een enorme aversie voor het alternatief,
voor « een president ». Ik weet niet of Bush en Chirac
er voor iets tussen zitten, maar de visie van de doorsnee burger
op het presidentschap is uiterst negatief. Een president wordt geassocieerd
met « de politiek » en die staat zeer laag aangeschreven.
Een koning is dan een soort tegengewicht voor de onbetrouwbare politici.
Ik weet wel dat dit altijd al zo geweest is en dat de meeste monarchen
dit soort volksgeloof door hun uitlatingen of hun gedrag aanmoedigen.
Toch is er meer aan de hand. De voorbije kwarteeuw heeft de politiek
enorm onder vuur gelegen in de media ; tegelijkertijd hebben de
media de economie en haar vertegenwoordigers een aura van quasi-onschendbaarheid
verleend.
De niet aflatende brainwashing door de media in de jaren tachtig
en negentig heeft het neo-liberale geloof ingeplant dat het ‘algemeen
belang’ niet méér mag zijn dan de optelsom van
alle individuele (materiële) belangen van de consumenten, producenten,
cliënten etc. Het resultaat is wel dat alles wat verwijst naar
inzet voor ‘het algemeen belang’ of ‘de maatschappij’
compleet is gedevalueerd in de ogen van de brede politieke opinie
en de jongere generaties.
Als troostprijs voor het vernietigen van het samenhorigheidsgevoel
door de markt, reiken de media, zelf helemaal geïntegreerd
in het ‘marktgebeuren’, ons een alternatief aan : media-evenementen
rond symbolen die een kortstondig ‘wij-gevoel’ opwekken.
Prinselijke ‘sprookjeshuwelijken’ bijvoorbeeld. Of de
verkiezing van de paus waartoe ook ongelovigen zich aangetrokken
voelen, om kortstondig ondergedompeld te kunnen worden in een soort
pretparksolidariteit.
Waar ik toe wil komen is dit : we mogen ons natuurlijk verheugen
dat de monarchie niet meer de wind in de zeilen heeft. Maar we moeten
goed weten dat degenen die dit aanwakkeren ook degenen zijn die
de idee van een ‘ publiek belang’ (en dus de essentie
van de republiek) ondergraven. Bewust of onbewust, dat wil ik in
het midden laten. Peter Vandermeersch, hoofdredacteur van De Standaard,
heeft het gezegd in het journaal van de VRT : « ….als
Filip zegt dat hij geen mediafiguur is, dan moet hij goed beseffen
dat dit waarschijnlijk de enige rol is die ‘men’ voor
een monarchie in de toekomst nog weggelegd ziet ….».
Maar wie is ‘men’ , de burgers of de media ?
In Groot-Brittanië is de populariteit van de royals enorm
achteruit gegaan, mede door de schandaalsfeer in de media. Met als
resultaat dat men al spreekt van een nieuwe « working class
aristocraty ». Misschien verkiezen de Britten David Beckham
wel tot president met Spice Girl Victoria als first lady. In Nederland
is Pim Fortuyn via de media uitgeroepen tot ‘grootste Nederlander
aller tijden’……voor Willem Van Oranje…
Daarom denk ik dat we als republikeins genootschap, naast onze
alertheid gericht tegen de monarchie als overblijfsel uit een duister
verleden, ook moeten opkomen voor de restauratie van het idee van
de ‘res publica’ , het ‘algemeen maatschappelijk
belang’ dat uitstijgt boven de optelsom van de individuele
materialistische belangen . En dat op alle niveau’s : belgisch,
europees, mundiaal.
Wim Magerman
Weldra 5000 nieuwe woningen voor Brussels Gewest !
embargo tot 1st april, 00h
Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zal zijn doelstellingen op het
gebied van woningaanbod weldra realiseren. Rond deze tijd wordt
de laatste hand gelegd aan een akkoord met de federale regering
en het Koninklijk Paleis : het koninklijk domein van Laken (opp.
160 ha) zal in twee gelijke delen van elk 80 ha verdeeld worden.
De ene helft blijft ter beschikking van de 25 leden van de koninklijke
familie, de andere 80 ha zullen verkaveld worden voor de bouw van
de 5000 woningen die beloofd werden door de Brusselse regering.
Het koninklijk domein is staatseigendom, wat heel wat voordelen
biedt als men de grondprijzen in de Brusselse regio in aanmerking
neemt. De grond zou staatseigendom blijven en de kavels zouden door
de staat verpacht worden aan de bouwpromotoren voor een periode
van 99 jaar.
De Gewestelijke Ontwikkelingsmaatschappij van Brussel (GWOB) zal
gevraagd worden om het BPA (Bijzonder Plan van Aanleg) van het koninklijk
domein voor te bereiden en om de verkavelings- en bouwvergunningen
aan te vragen bij de diensten van de Stad Brussel. De aanvraag van
een budgetsubsidie in het kader van de Europese structuurfondsen
ligt binnen de mogelijkheden.
Op uitdrukkelijke vraag van prins Laurent - zijn onvoorwaardelijke
inzet voor het dierenwelzijn getrouw - zullen de vissen uit de vijvers
die binnen de verkaveling vallen tijdelijk opgevangen en verzorgd
worden door de Gewesten en de Gemeenschappen, volgens een verdeelsleutel
die nog ter studie ligt. Daarna zullen zij terug kunnen keren naar
hun majestueuse vijvers.
Van de kant van de Stad Brussel wordt voorts nog vernomen dat
zij een internationale architectuurwedstrijd wil uitschrijven voor
de aanleg van deze nieuwe wijk, die woongelegenheid zal bieden aan
20.000 inwoners vanaf 2015.
Gelijk voor de wet
Op zekere dag moest Luigi midden in de dag zijn zieke dochtertje
op school gaan oppikken. Hij liet zijn auto heel even voor het schoolgebouw
van het Sint-Jan-Berchmanscollege staan omdat het hier om een noodgeval
ging. Luigi kreeg een flinke boete. Luigi betwist de overtreding
niet. Wel merkt hij op dat Filip van Saksen-Coburg elke dag systematisch
fout parkeert om zijn dochter Elisabeth van Saksen-Coburg naar school
te brengen, en stelt zich de vraag of de prins ooit beboet zal worden.
De krant La Dernière Heure, waarin dit berichtje staat, heeft
het nagetrokken: Filip van Saksen-Coburg parkeert wel degelijk fout,
zonder dat de politie lijkt te reageren. Druk van het paleis? Eigen
initiatief van koningsgezinde of koningsbange agenten? Het doet
er niet toe. De Saksen-Coburgs staan niet boven de partijen, maar
wel boven de wetten.
De Republikeinse Kring herinnert eraan dat Filip van Saksen-Coburg
geen enkele grondwettelijke rol speelt, dat hij dan ook geen enkele
vorm van onschendbaarheid geniet, en dat alle Belgen gelijk voor
wet (zouden moeten) zijn.
De Republikeinse Kring herinnert er eveneens aan dat absoluut respect
voor de Wet door de instellingen van de Staat een voorwaarde is
voor het voortbestaan van maatschappelijke consensus over een staatkundig
bestel.
Philipp Bekaert
Weer een storm in een glas water?
De koning hekelt het separatisme, en de kranten staan er vol van.
De vraag is of het echt de moeite loont zich hierover op te winden.
Het staatshoofd verdedigt zijn staat, zoals zijn eed gebiedt: het
staatsgebied moet ongeschonden blijven. Dat is de rol van een staatshoofd,
verkozen of niet. En dàt blijft voor ons republikeinen het
echte probleem. Albert is niet verkozen.
In die zin is ook de opschudding rond zijn uitspraken begrijpelijker.
Hij had het vooral tegen “omfloerst separatisme”. Daarmee
bedoelde hij dus niet die partijen die openlijk voor hun separatisme
uitkomen, maar de andere, lees in de huidige politieke constellatie:
de CD&V. Maar op die manier de standpunten van de CD&V in
een separatistisch daglicht stellen, impliceert een politieke stellingname
– of men die stellingname kan of moet delen, is een andere
vraag. Weer eens is bewezen dat de koning niet “boven de partijen
staat”.
PHB
03.02.2006
voorstel
van de NVA
voorstel
van Spirit
Delphine
Tot nu toe had de CRK geen enkele reden om publiekelijk te reageren
op de onthullingen betreffende de buitenechtelijke dochter van Albert
II. Het is een strikt persoonlijke zaak, die Albert II naar zijn
eigen eer en geweten moet behandelen.
Vandaag vernemen wij echter dat Delphine belet werd in te gaan
op een uitnodiging voor twee gala-avonden georganiseerd door het
VBO, een uitnodiging gedaan omwille van haar kunstwerk ter gelegenheid
van "175-25". Het lijkt er immers op dat het Paleis druk
heeft uitgeoefend opdat de buitenechtelijke dochter van Albert II
niet aanwezig zou zijn op de gala-avonden, waar eveneens Koning
Albert, op de ene, en Prins Filip, op de andere, zouden ontvangen
worden.
De Republikeinse Kring verzet zich tegen deze inmenging van het
Paleis in de loopbaan van een Belgisch artieste, maar net zo in
de handel en wandel van een gewone burger. Te meer daar volgens
Mario Danneels, auteur van de Paola-biografie uit 1999, waarin onder
meer het bestaan van Delphine geopenbaard werd, het Paleis toenertijd
bij de RTBF zou aangedrongen hebben hem niet uit te nodigen.
We herinneren er ook aan dat het Koninklijk Paleis zich eerder
al verdacht maakte van drukuitoefening op de rechtspraak (inzake
de "Vier van Butare") en het bestuur (inzake het klooster
van Opgrimbie). Hoe lang nog zal het establishment, in weerwil van
de duidelijke feiten, blijven volhouden dat "de koning in België
geen enkele macht heeft" ?
Intussen zal de koninklijke familie wel, getrouw aan haar communicatiebeleid,
"in volle getale" en met de glimlach, blijven poseren
voor de officiële foto's.
Dag van de Republiek (1 mei 2005)
Naar aanleiding van de Dag voor de Republiek hield Nadia
Geerts, algemeen secretaris van de Republikeinse Kring, een
korte uiteenzetting in het Frans (de organisatoren vonden het belangrijk
dat op die dag beide landstalen gesproken werden), waarvan u hier
de tekst vindt.
Le républicanisme, aujourd’hui encore, n’a pas
bonne presse en Belgique. Alors que dans les républiques
voisines, le républicanisme est perçu comme une valeur
en soi, synonyme de démocratie, lorsqu’on se déclare
républicain en Belgique, on est d’emblée suspect
: révolutionnaire, anarchiste, hostile à la Belgique,
faisant le jeu de l’extrême droite, et j’en passe.
Pourtant, une société de débat telle que la
nôtre s’accommode difficilement d’une institution
fondée sur le colloque singulier et le secret. Aussi, ces
dernières années, la monarchie a-t-elle compris qu’il
ne lui suffisait plus d’être, mais qu’elle devait,
à défaut de convaincre, du moins séduire. Et
c’est ce qu’elle s’emploie à faire, bien
aidée en cela par des médias qui relèguent
trop souvent leur esprit critique aux oubliettes lorsqu’il
s’agit de relayer les informations venues du Palais.
Aussi, notre raison d’être, à nous républicains,
est-elle de rappeler inlassablement que nous ne sommes pas dupes.
Que toute l’apparente modernité de la famille royale,
toute l’affabilité d’Albert II ne nous feront
jamais oublier que la monarchie est par essence antidémocratique,
donc illégitime, parce que contraire à la Déclaration
des Droits de l’Homme, laquelle proclame que « tous
les êtres humains naissent libres et égaux en dignité
et en droits » (art. 1), que « toute personne a le droit
de prendre part à la direction des affaires publiques de
son pays, soit directement, soit par l’intermédiaire
de représentants librement choisis » et que «
toute personne a droit d’accéder, dans des conditions
d’égalité, aux fonctions publiques de son pays
» et déclare que la volonté populaire, fondement
de l’autorité des pouvoirs publics, doit s’exprimer
via des élections honnêtes ayant lieu périodiquement
(art 21), ce qui répond magistralement à l’objection
selon laquelle la monarchie serait démocratique dès
lors qu’elle aurait été choisie en 1830, époque
où seul un petit pourcent de la population avait le droit
de vote, faut-il le rappeler.
Ne nous laissons donc pas entraîner dans de faux débats,
sur les coûts comparés de la république et de
la monarchie, sur le fait que le Vlaams Belang aussi serait républicain
– ce qui est d’ailleurs faux –, sur le fait qu’Albert
II est si gentil ou que Baudouin fut tant pleuré. L’essentiel
est ailleurs. L’essentiel est qu’un jour enfin, des
citoyens prennent leur destin en main et décident d’abolir
une institution archaïque et dépourvue de toute légitimité
démocratique.
Il y faudra du temps. A la création du Cercle républicain,
voici 5 ans, nous étions conscients que nous ne verrions
probablement jamais cette république. Mais qu’importe
? Ce n’est pas parce que le chemin est long et semé
d’embûches qu’il est inutile. Et cette journée
constitue l’une des étapes de ce long chemin.
Vive la République !
Nadia Geerts
Algemeen secretaris van de Republikeinse Kring (CRK vzw)
Prins Filip ondertekent het republikeins manifest (1 april 2005)
Naar aanleiding van een vriendschappelijke ontmoeting tussen prins
Filip en de vertegenwoordigers van de Republikeinse Kring (CRK vzw)
heeft mevrouw Nadia Geerts, algemeen secretaris van de CRK, de verschillende
realisaties van de Kring aan de prins voorgesteld. Eén daarvan
is het manifest "Oproep tot mondig burgerschap - waarom wij
republikeinen zijn".
Prins Filip, die bekend staat als vurige pleitbezorger van het
verenigingsleven en van burgerparticipatie, stond erop zijn handtekening
onder het document te plaatsen, zoals de ca. 500 burgers die deze
stap reeds gezet hebben. In het manifest eist de CRK de afschaffing
van de monarchie.
Prins Filip wenste eveneens de petitie te ondertekenen die op 1
mei 2004 door de Republikeinse Kring bij het Europees Parlement
werd ingediend, maar de verantwoordelijken van de CRK maakten hem
erop attent dat die petitie, waarin de afschaffing van de monarchie
op heel het grondgebied van de Europese Unie geëist wordt,
van verenigingen en niet van particulieren uitgaat. De prins hield
vol dat hij in naam van het koningshuis, als een vereniging zonder
winstoogmerk, kon handelen, maar de republikeinse assemblee stelde
het op prijs dat wettelijke principes gerespecteerd werden, en toonde
zich onbuigzaam.
Om de vergadering te besluiten werd een borrel gegeven en een
toast op de republiek uitgebracht.
Prins Filip en het Vlaams Belang
Naar aanleiding van de recente verklaringen van prins Filip in
de Vlaamse pers verbaast de Republikeinse Kring zich erover dat
de mogelijke toekomstige koning der Belgen uitsluitend aanstoot
neemt aan het antibelgicisme van het Vlaams Belang. De Republikeinse
Kring wil erop wijzen dat het Vlaams Belang op de eerste plaats
de directe voortzetting is van een partij die recent werd veroordeeld
voor racisme en die onmiskenbaar met het fascisme sympathiseert.
De Republikeinse Kring is dan ook verwonderd dat bepaalde commentatoren
de uitlatingen van de prins als een daverend "No Pasaran"
durven te beschouwen, terwijl hij door de verdediging van het voortbestaan
van de Belgische staat uiteindelijk alleen zijn eigen belangen verdedigt
en niet de wezenlijke democratische waarden.
De Republikeinse Kring maakt van deze gelegenheid gebruik om eraan
te
herinneren dat de Kring geen stelling neemt in verband met de toekomst
van de Belgische staat, maar dat de vereniging voorstander is van
elementair zelfbeschikkingsrecht voor elk volk. De kritiek van de
Republikeinse Kring op de monarchie is uitsluitend gebaseerd op
verknochtheid aan de democratie, aan het humanisme en aan de idealen
van de Verlichting.
Nadia Geerts
algemeen secretaris van de Republikeinse Kring (CRK vzw)
Het banket
Traditiegetrouw werd op 14 november 2004 het tegendraads Republikeins
Banket gehouden, en al even traditiegetrouw en tegendraads werden
daarbij de prijzen "voor de mondige burger van de republiek"
en "voor de onderdaan zijner majesteit" uitgereikt.
De gelukkige winnaars zijn dit jaar respectievelijk:
- Peter Bate, journalist bij de BBC,
voor zijn documentaire over Leopold II in Congo;
- Francis Delperée, grondwetspecialist
aan de UCL, die zich altijd weer bereid toont de logica en het
recht met voeten te treden om het Belgisch constitutioneel systeem
ten dienste van de monarchie te stellen. Baron Francis Delperée
kreeg een doosje boenwas toegestuurd, om er zijn hoofdaéctiviteit
mee te kunnen voortzetten: "cirer les bottes du palais".
Onze algemeen secretaris Nadia Geerts nam bovendien een geschenk
van onschatbare waarde in ontvangst...
1 mei 2004 : Verzoekschrift van het Europees platform voor de
Republiek
Naar aanleiding van de verruiming van de Europese Unie hebben
dertien republikeinse verenigingen uit alle monarchieën van
de EU, o.a. de Republikeinse Kring uit België, een internationaal
verzoekschrift aan het Europees Parlement gericht. Op die manier
willen ze eraan herinneren dat de monarchie strijdig is met de Universele
verklaring van de rechten van de mens, artikelen 1, 7 en 21. Ze
vragen de afschaffing van de monarchie in de hele Europese Unie,
opdat alle burgers van de Unie zouden kunnen genieten van al hun
politieke rechten en vrijheden zoals beschreven in de Universele
verklaring van de rechten van de mens.
Met de toetreding van tien nieuwe lidstaten telt de Europese Unie
voortaan 18 republieken, en blijft bij zeven monarchieën. De
Republikeinse Kring begroet deze ontwikkeling naar meer republieken
en, proportioneel gezien, minder monarchieën, maar pleit net
zoals de Europese Unie voor nog meer democratie, meer openbaarheid,
meer burgerparticipatie. Met andere woorden: Meer republiek, en
minder monarchie.
Voor de tekst van de petitie klik hier.
De CRK op de 1 mei-viering
Zoals elk jaar was de Republikeinse Kring met een stand vertegenwoordigd
op de 1 mei-viering op en om het Rouppeplein in Brussel. Ook een
ideale gelegenheid om het publiek over onze Europese actie in te
lichten. Ziehier het fotoalbum van die memorabele dag.
CD&V : Opvoeren van de koninklijke familie ten behoeve van
verkiezingsdoeleinden
Naar het schijnt heeft men heden opnieuw de essentiële waarde
van eerbied herontdekt. En niet te minst door de CD&V die een
publicitaire spot rond dit tema projecteert in onze bioscoopzalen.
Eerbied voor wat? Eerbied voor wie? Tussen een reeks eerbiedwaardige
zaken verschijnt plots de koninklijke familie. Nu niet bepaald verwonderlijk
vanwege de kristelijke volkspartij. Maar het gebruik van het beeld
van het koninklijk paar voor verkiezingsdoeleinden zou ons moeten
aanzetten tot dieper nadenken, althans mijns inziens.
Heeft een politieke partij het recht om, ten behoeve van electorale
marketing strategieën het beeld op te voeren van 2 personen
die, zogenaamd, het strijdgewoel overstijgen? Men kan zich moeilijk
voorstellen dat men eenieders beeld kan gebruiken om de verdiensten
van eender welke politieke partij te promoten zonder dat deze persoon
zijn expliciete toestemming zou gegeven hebben. Temeer als het een
publieke persoon betreft, zij het een acteur, een politieker, een
syndicalist of een intellectueel: in geen geval zou het gebruik
van haar/zijn imago toegestaan worden voor verkiezingspropaganda
zonder een uitdrukkelijk akkoord. Temeer dat dit imago door de massa
ondubbelzinnig geassocieerd zal worden als een steun en een borg
aan deze politieke partij. Waarom zou het verschillend zijn betreffende
Albert II? Men kan zich niet voorstellen dat het hof, op aanvraag
van de CD&V, haar goedkeuring zou hebben gegeven om haar koninklijke
gasten in beeld te brengen ten einde de verkiezingsprogaganda te
spijzen.
In fine is -en blijft- neutraliteit een moeilijk te bespelen snaar.
Daarentegen zadelen republikeinen zich niet op met zulk een hersenschim.
De CD&V vraagt meer respect. Dit is het antwoord dat Philipp
Bekaert op 17 maart jl. op www.respect.be
plaatste:
- Meer respect voor andermans filosofische overtuiging.
- Meer respect voor de scheiding van staat en kerk.
- Meer respect voor de Grondwet (Martens - abortuswet).
- Meer respect voor de keuzevrijheid van elke vrouw om al dan
niet kinderen te krijgen.
- Meer respect voor de keuzevrijheid van elke mens om waardig
te sterven.
- Meer respect voor het niet-confessionele maar daarom nog niet
waardevrije onderwijs.
- Wij verdienen inderdaad meer respect...
Dank u, CD&V.
Philipp Bekaert, Brussel.
1 mei 2003
1 mei is de dag van sociale rechtvaardigheid. De Republikeinse
Kring wenst erop te wijzen dat de monarchie een grove inbreuk vormt
op dat principe evenals op de Universele Verklaring van de rechten
van de mens (artikels 1 en 21). De erfelijke macht waarop de monarchie
berust beschikt niet over de geringste democratische legitimiteit.
Integendeel, de monarchie met haar occulte invloed en macht is anti-politiek
gif. Wij eisen dan ook openheid, verscheidenheid, periodiciteit
en verantwoordelijkheid van de politieke macht evenals een echte
scheiding van staat en kerk. Kortom, meer republiek!
LUCHT DE KAASSTOLP!
LEVE DE REPUBLIEK!
Philipp Bekaert
De pers en de "occulte macht"
De recente heibel over de dotaties van prinsen en prinsessen heeft
enige beroering verwekt in de pers en ongetwijfeld ook bij de publieke
opinie. Het hoogtepunt van het rumoer speelde zich af in de senaat,
toen een meerderheid van de leden van de commissie voor Financiën
een amendement van Jean-Marie Dedecker (VLD) accepteerde. Volgens
dit amendement zou in het vervolg alleen de kroonprins recht hebben
op een dotatie (zoals dat trouwens het geval is in vrijwel alle
monarchistische systemen). Daarop heeft het paleis de "Coburg-lobby"
in de Wetstraat aan het werk gezet, met het gevolg dat Verhofstadt
ingreep en het amendement werd ingetrokken. De regering gaf opdracht
"een compromis te zoeken zonder te raken aan de 'verworven
rechten' (sic) van de twee koningskinderen". Mark Deweert van
de Financieel-Economische Tijd leverde bij deze zaak de volgende
commentaar :
"Dat compromis is er nog niet en het lijkt weinig waarschijnlijk
dat het snel gevonden zal worden. Tegen het voorstel dat voorligt
en Astrid en Laurent tot hun 65ste levensjaar een dotatie geeft,
is er in verscheidene fracties verzet. De zaak zou als een banaal
fait divers kunnen worden afgedaan, indien ze niet een zoveelste
illustratie was van de occulte macht van de monarchie en het vazallengedrag
van een groot deel van de politieke klasse tegenover het Hof - de
mateloze ministeriële ambities zouden wel eens op een koninklijk
veto kunnen stranden, nietwaar? Wat de grond van de zaak betreft,
is er geen reden om, buiten de kroonprins, de kinderen van de koning
uit de staatsruif te laten eten. 'We zijn verkozenen van het volk
die moeten verhinderen dat er kwistig wordt omgesprongen met belastinggeld,'
zei Jean-Marie Dedecker op 16 oktober in de Senaat. Kennelijk zijn
niet alle volksvertegenwoordigers die mening toegedaan."
Willy Courteaux
De politiek en de monarchie
Als de Vlaamse minister Paul van Grembergen (Spirit) zijn zin
krijgt, hoeven de Vlaamse gemeenteraadsleden binnenkort niet langer
de eed af te leggen met de huidige formule die als volgt luidt:
"Ik zweer getrouwheid aan de Koning, gehoorzaamheid aan de
Grondwet en aan de wetten van het Belgische volk". Van Grembergen
is namelijk tot de ontdekking gekomen, dat heel wat verkozenen in
de gemeenteraad de eed van trouw aan de koning nog maar moeilijk
uit hun strot kunnen krijgen. Hij zou de hoogdravende (en monarchistische)
formule willen vervangen door het simpele "Ik zweer de verplichtingen
van mijn ambt trouw na te komen". De nieuwe formulering staat
in zijn voorstel van gemeentedecreet dat aan de Vlaamse regering
is voorgelegd. De vraag is alleen of, strikt juridisch gezien, de
Vlaamse regering de bevoegdheid heeft om de formule te veranderen.
Willy Courteaux
Albert II en Reve
De driejaarlijkse prijs van de Nederlandse letteren werd dit jaar
toegekend aan Gerard van het Reve. Het was dit jaar de beurt aan
het Belgische hof om de prijs uit te reiken. Maar er kwam een haar
in de boter. De vriend van Reve wordt verdacht van pedofilie. Reve
was niet welkom op het paleis. De uitreiking werd afgezegd en Reve
zou het geld per post ontvangen plus de oorkonde. Grote woede bij
de Nederlandstalige literatoren. Remco Campert trok in "De
Volkskrant" van leer tegen het Belgische hof. Een vijftigtal
Vlaamse auteurs schreven een protestbrief waarin het ontslag van
minister van cultuur Bert Anciaux werd geëist. Was de aanval
van de schrijvers tegen de juiste man gericht? Bert Anciaux zelf
verklaart dat hij en hij alleen het initiatief heeft genomen om
te verhinderen dat Albert II in een lastig parket kwam, hoewel Reve
zelf geen enkele blaam treft. Dat is de officiële versie. Maar
volgens een onofficiële versie zou het hof zelf (lees: Jacques
van Ypersele de Strihou) Premier Verhofstadt hebben opgebeld om
te vragen dat hij zou verhinderen dat Reve op het paleis ontvangen
moest worden. De keuze is vrij. Nu de storm is uitgeraasd, heeft
minister-president van de Vlaamse regering, Patrick Dewael, beslist,
dat de Prijs van de Nederlandse Letteren een volgende keer door
hemzelf (of zijn opvolger) zal worden uitgereikt, en niet door de
koning. Zo komt een einde aan een schertsvertoning: een koning die
vermoedelijk nooit een Nederlands boek in zijn handen heeft gehad
en naar alle waarschijnlijkheid de naam van Reve nooit heeft gehoord,
is niet bepaald de aangewezen persoon om Nederlandstalige literatoren
te huldigen. Misschien is dat nog het beste argument om Albert II
en zijn mogelijke opvolgers van deze besogne te ontlasten.
Willy Courteaux
Open brief aan de academische overheden van de Katholieke Universiteit
Leuven (20 december 2001)
Wij vernemen met ontsteltenis dat de K.U.Leuven in februari 2002
een eredoctoraat wil toekennen aan prins Filip, o.a. omwille van
diens engagement voor het gezin, voor samenwerking tussen de gemeenschappen
van ons land en voor vrede in de wereld. De UCL had van Boudewijn
destijds ook al een doctor honoris causa gemaakt. Van de katholieke
instellingen van ons land verwacht men niet dat ze eredoctoraten
toekennen aan Zuid-Amerikaanse bevrijdingstheologen of aan irreligieuze
Poolse kunstenaars, maar koningen en erfprinsen, dat is pas echt
kiezen voor vaste waarden… en natuurlijk volstrekt belachelijk:
een eredoctoraat is een academische beloning voor iemand die iets
doet wat niet iedereen in dezelfde omstandigheden zou gedaan hebben.
Welnu, welke andere erfprins of koning zou het gezin níet
onder zijn hoede nemen, of níet voor samenwerking of vrede
ijveren? Eerlijk gezegd, heeft Filip een andere keuze? Laten we
even twee basisvoorwaarden van de democratie op een rijtje zetten:
de opperste vertegenwoordigers van het volk worden verkozen op basis
van persoonlijke competenties en niet van hun stamboom; en ze worden
verkozen voor een bepaalde duur. In een monarchie onttrekt het staatshoofd
zich aan beide voorwaarden. De kandidaat moet ideaal zijn, want
hij is de enige. Vandaar de persoonlijkheidscultus die rond prins
Filip wordt georganiseerd sinds diens verloving. Nu met medeplichtigheid
van sommige academici.
Philipp Bekaert
Senatoren van rechtswege - een meerwaarde voor de democratie?
(juni 2001)
Met bedroefdheid hebben de democraten in dit land het nieuws ontvangen
van de eedaflegging van prins Laurent als "senator van rechtswege".
Het archaïsche karakter van de verleende titel en dito plechtigheid
springt in het oog en doet vragen rijzen omtrent het concept van
"senator van rechtswege" en… omtrent de monarchie
zelf.
Een land dat de parlementaire democratie hoog in zijn vaandel schrijft,
wordt nu bedacht met maar liefst drie senatoren die - zoals duidelijk
in de Grondwet staat - potentieel alle rechten verbonden aan hun
functie (stemrecht inbegrepen) bezitten, maar i.t.t. hun verkozen
of gecoöpteerde collega's niet gekozen zijn door het Volk en
als 's Volks vertegenwoordigers dus niet over de geringste legitimiteit
beschikken.
Hier wordt meestal op geantwoord dat ze volgens de traditie de parlementaire
debatten alleen maar bijwonen en dat het hier om een eenvoudig en
efficiënt middel gaat de troonopvolgers voor te bereiden op
hun "beroep".
Deze zo typisch Belgische zienswijze - in het land van het compromis
weet iedereen dat de afstand tussen de letter van de wet en haar
toepassing soms groot is - is in onze ogen om ten minste twee redenen
onbevredigend.
Ten eerste de traditie
Die wil dat de troonopvolgers zich tevredenstellen met een discrete
aanwezigheid op sommige zittingen van de Senaat. Maar - nog eens
- de Grondwet verleent hun wel alle rechten verbonden aan hun functie.
Vermits de traditie geen dwingende kracht heeft en gezien hun huidige
aantal (drie), hun persoonlijkheid en de evolutie van hun communicatiepraktijken,
is het gevaar minder denkbeeldig dan ooit dat onze "senatoren
van rechtswege" zich - noodgedwongen te onpas - in het democratisch
debat inmengen.
Ter herinnering het interview dat Laurent onlangs in de pers gaf,
waarmee hij het debat meende te stimuleren door zijn beschouwingen
over een gewezen premier en over de verdiensten van deze of gene
politieke stroming ten beste te geven.
Wij ontzeggen niemand het recht er een eigen mening op na te houden
(dat is één ding) of die publiek te maken (in dit
geval wel wat delicater) maar de meeste, zelfs bedreven waarnemers
lijkt één fundamenteel punt te zijn ontgaan: de publiciteit
rond Laurents interview was enkel en alleen te danken aan diens
hoedanigheid als erfprins, níet aan de relevantie van zijn
commentaar, aan de scherpzinnigheid van zijn analyse, of aan zijn
erkende verdiensten als politiek commentator - punten waarover wij
ons hier trouwens niet uitspreken.
Wat is in zulke omstandigheden het nut van die commentaar, ook al
wordt hij - vrij kunstmatig, geef toe - door de media de (Belgische)
wereld ingestuurd? Het antwoord zit, lijkt ons, in de vraag.
Ten tweede, meer fundamenteel, het koninklijk "beroep"
Waarin bestaat dat in werkelijkheid?
Eerst en vooral staat het koningschap in zijn essentie onbetwistbaar
haaks op de democratische gedachte, al hebben de voorbije eeuwen
en een paar revoluties de privileges, verbonden aan een ooit absoluut
erfelijk gezag, afgezwakt.
Voeg hieraan toe dat het handelen van de koning aan de top van de
Instellingen in ons land wordt omgeven door een nevel, even dicht
(de wetteksten blijven dikwijls vaag over de inhoud of de organisatie
ervan) als deskundig onderhouden ("de kroon mag niet ontbloot
worden!") door de meerderheid van onze politici: het principe
van de ministeriële verantwoordelijkheid spreekt boekdelen!
Zij die de participatie van allen in het beheer van het gemenebest,
en doorzichtigheid in de uitoefening van de macht, als hoogste en
stichtende waarden van een Staat beschouwen, kunnen hierdoor alleen
maar diep geschokt zijn.
Zo'n nevel bevordert het herhaalde ontstaan van verderfelijke geruchten,
zoals bv. bij de "dienstonderbreking" van Boudewijn I,
of de zaak-Delphine, of de bijna folkloristische en nog steeds actuele
episode van het "koninklijk" klooster bij Opgrimbie of,
nog erger, de mogelijke steun van het Paleis aan de Chileense tegenstanders
van Salvador Allende of aan Afrikaanse dictatoriale of zelfs volkenmoordende
bewinden. De discretie - ondoorzichtigheid ? - in de uitoefening
van het koningschap in België, die door menigeen als verdienste
wordt aanzien, vormt dus veeleer de ongezonde bodem waarop onvermijdelijk
de meest onwelriekende gissingen kiemen.
In onze ogen bestaat er bij zulke weinig verheugende toestanden
maar één uitweg: doorzichtigheid.
Het argument dat de benoeming tot "senator van rechtswege"
een noodzakelijke stap zou zijn in de opleiding tot het koningschap,
lijkt ons bijgevolg irrelevant. De functie in haar huidige vorm,
die men bijna occult kan noemen, valt eenvoudigweg niet goed te
keuren, zeker niet als ze enkel te bereiken is via een ondemocratische
opname te midden van 's Volks verkozenen.
Kortom, het bestaan van "senatoren van rechtswege" is
heden archaïscher dan ooit.
Een moderne Democratie kan noch flagrante inbreuken op haar werkingsprincipes
- al worden die door "de traditie" gerechtvaardigd - noch
discrete en willekeurige regeringspraktijken dulden.
Wij wensen dan ook niet meer en niet minder dan de bewustwording
van onze medeburgers, de snelle afschaffing van ouderwetse instellingen
en een harmonische, vreedzame evolutie naar meer democratie, meer
Europese integratie en dus - onvermijdelijk, daar zijn we van overtuigd
- meer Republiek.
Vincent Van Uytven
Het Vlaams Blok doet het masker af (21 maart 2001)
Je kon het wel vermoeden, maar nu staat het vast: het republicanisme
van het Vlaams Blok was een façade, en daarachter school
weer eens het hopeloos autoritaire denken van die partij.
Het Vlaams Blok wil de Belgische revolutie van 1830 opnieuw evalueren
en wegens te anti-Vlaams ongeldig verklaren, opdat het Nederlandse
koningshuis aanspraak zou kunnen maken op de Belgische troon. Met
de republiek haal je bij autoritair denkende kiezers nauwelijks
stemmen, zullen ze bij het Blok gedacht hebben. Dan maar terug naar
een royalisme van Dietse signatuur. Goed zo, jongens, laat de republiek
maar aan democraten over.
Eerlijk gezegd, we kunnen zelfs dubbel opgelucht zijn: iedereen
die ons nu nog verwijt (zoals reeds honderden keren gehoord) dat
we met onze republikeinse eisen in hetzelfde vaarwater komen als
het Vlaams Blok, kunnen we nu sereen van antwoord dienen: het Vlaams
Blok denkt autoritair, en dus ook monarchistisch.
Philipp Bekaert
|
